گرشاسب را القابى مانند آرام‌دهنده بود . ذكر مطالب بالا ، گرچه بيشتر به افسانه شبيه است ، اما از نظر آنكه اصول عقايد و تصورات ايرانيان باستان به زمانهاى راحتى و سلامت روشن گردد ، نگارش رفت . اما درباره پادشاهان هخامنشى چنان كه در فصل مربوط به اطباء خارجى در ايران ديديم اثرى ديگر در تاريخ طب از خود بيادگار گذارده‌اند كه انعكاس آن در توريه و انجيل آمده است . 3 - توضيح آنكه چون كورش ( وفات كوروش 529 ق . م . ) نجات‌دهنده اسراء يهود از سرزمين آشور بود ، بدين مناسبت در توريه از وى ياد شد و بعد هم دنباله اين امر درباره پادشاهان ديگر هخامنشى آمده است . در انجيل به شرح ايضا نام پادشاهان هخامنشى و زرتشتيان و خدمات آنها به خوبى ياد شده است ( فتح بابل به دست كوروش به سال 538 ق . م . اتفاق افتاد ) . از آن گذشته چون پادشاهان هخامنشى بسيار مقتدر و فرمانروا بودند ، بدين لحاظ تعدادى از كارهائى كه انجام يافته و براى پيروان حضرت موسى ( ع ) و حضرت عيسى ( ع ) اصولى به نظر مىرسيد ، به پادشاهان هخامنشى منسوب داشته‌اند . اينك آياتى چند منتخب از توريه و انجيل را از نظر خوانندگان اين كتاب مىگذرانيم ، تا اين مطلب واضح و آشكار گردد . 4 - " و در سال اول كورش ، پادشاه فارس تا كلام خداوند به زبان ارميا كامل شود ، خداوند روح كورش پادشاه فارس را برانگيخت تا در تمامى ممالك خود فرمانى نافذ كرد ، و آن را نيز مرقوم داشت و گفت ، كورش پادشاه فارس چنين مىفرمايد ، يهوه خداى آسمانها جميع ممالك را به من داد . و مرا امر فرموده است كه خانه براى وى در اورشليم